Als je opzoekt wat onzekerheid betekent, krijg je iets te lezen als twijfel aan jezelf en je capaciteiten. En dat klopt, maar het betekent eigenlijk nog wel meer. Het voelt namelijk als iets wat je meesjouwt, elke dag. En je wordt er gek van.
Waar onzekerheid echt vandaan komt lees je in deze blog: Waarom ben ik zo onzeker.Â

Onzekerheid is de overtuiging van je zenuwstelsel dat jij, als jezelf, niet genoeg veiligheid voelt om jezelf te zijn. Dat je je moet aanpassen, bewijzen of klein houden om te overleven in de verbinding met anderen.
Dat klinkt misschien groter dan het nu aanvoelt. Maar in de kern is dit wel wat er speelt. Je systeem heeft op een gegeven moment geleerd dat jij zo, zoals je nu bent, risico loopt op afwijzing, kritiek of verlies. En dus heeft het een strategie ontwikkeld om je aan te passen. Om meer te doen, niet op te vallen want dan blijf je ‘veilig’.
Die strategie was op een moment logisch, en misschien zelfs noodzakelijk. Maar je draagt hem nog steeds mee in situaties waar hij allang niet meer nodig is.
Onzekerheid is geen emotie zoals verdriet of boosheid een emotie is. Het is meer een toestand, een achtergrondprogramma dat beïnvloedt hoe je je voelt, denkt en reageert.
Maar onzekerheid gaat wel gepaard met emoties. Met angst, schaamte, verdriet, soms woede. Die emoties zijn de inhoud van de onzekerheid: het zijn de gevoelens die opkomen als het programma actief wordt.
Het onderscheid is relevant omdat het iets zegt over hoe je ermee om kunt gaan. Emoties verwerk je door ze te voelen en door te laten gaan. Een patroon, een programma, vraagt iets anders: herkenning, nieuw bewijs, en een systeem dat stap voor stap leert dat het anders kan. Twijfel je of je last hebt van extreme onzekerheid? Je ontdekt het in deze blog: Extreme onzekerheid.
Onzekerheid vertelt je dat er ergens in jou een verlangen is dat nog niet veilig genoeg voelt om uitgesproken te worden. Een verlangen om gezien te worden, om te bestaan zonder te presteren, om te ontvangen zonder eerst te geven. Dat verlangen is er. De onzekerheid is de bewaker die het klein houdt.
Het vertelt je ook dat je ergens diep van binnen weet dat je meer bent dan wat je laat zien. Onzekerheid ontstaat niet bij mensen die niets te verliezen hebben. Het ontstaat bij mensen die iets te beschermen hebben, namelijk zichzelf.
En het vertelt je dat er een andere versie van jou bestaat, eentje die niet hoeft te bewijzen, niet hoeft te compenseren, gewoon kan zijn. Die versie is er al. De onzekerheid houdt je er alleen van af haar te zien.
Onzekerheid is geen stoornis. Het is een signaal dat iets in jou vraagt om aandacht.
In negen jaar als therapeut heb ik dit steeds weer gezien. Vrouwen die zichzelf hadden opgeschreven als te onzeker, te gevoelig, te ingewikkeld. Maar als we verder keken, was de onzekerheid altijd een bescherming van iets kostbaars. Iets wat gekwetst was geraakt en nooit goed geheeld was.
Onzekerheid wegwerken is niet het doel. Het doel is begrijpen wat het beschermt, en dat gedeelte van jezelf de veiligheid geven die het nodig heeft om te ontspannen.
Als je wilt beginnen met dat proces, is Het Ontbrekende Stukje een goede eerste stap. Het legt uit hoe je systeem werkt, hoe onzekerheid is ontstaan en hoe je de eerste echte verschuiving maakt.Â

Zelfvertrouwen gaat over je geloof in je eigen kunnen. Onzekerheid gaat dieper: het gaat over je gevoel van waarde als persoon, los van wat je doet of kunt. Je kunt competent zijn en toch diep onzeker.
In een relatie uit onzekerheid zich als het zoeken naar bevestiging, moeite met vertrouwen, aanpassen uit angst voor afwijzing en moeite met het aangeven van behoeften. Het gaat altijd terug op dezelfde kern: de vraag of jij genoeg bent om te mogen blijven.
Nee. Onzekerheid is een aangeleerd overlevingspatroon. Het zegt niets over kracht of zwakte. Sommige van de krachtigste vrouwen die ik ken, dragen een diep patroon van onzekerheid mee. De kracht zit hem in het herkennen ervan en het durven kijken naar wat eronder ligt.
Copyright © Het is je Gelukt