Je denkt dat je klaar bent met je verleden. Met verschillende mensen heb je erover gepraat, je hebt therapie gevolgd en je bent ervan overtuigd dat je het nu echt volledig een plekje hebt gegeven.
Totdat er ineens iets gebeurt. Een opmerking of blik van iemand. De ‘beruchte’ maand. Een bericht dat anders klinkt dan je had verwacht.
En ineens voel je het weer. Spanning in je lichaam, druk op je borst, emoties die wat hoger op lopen, twijfels over jezelf, de neiging om je terug te trekken.
Het voelt alsof het je altijd blijft achter volgen. Dat is het moment dat je je afvraagt: “Waarom word ik nog steeds getriggerd door mijn verleden?”
Het antwoord ligt in hoe je brein en zenuwstelsel werken.

Wanneer je getriggerd wordt door je verleden, betekent dat niet gelijk dat je niets hebt verwerkt. Het betekent dat je lichaam iets herkent. Je brein en lijf slaan ervaringen niet alleen op als herinneringen, maar ook als emotionele patronen. Denk aan een toon van stem, een blik, een bepaalde situatie. Dat zijn allemaal signalen die jouw systeem koppelt aan eerdere ervaringen.
In mei ’13 kregen wij slecht nieuws over de gezondheid van mijn moeder, twee maanden later is ze overleden. De maanden mei-juni-juli waren voor mij altijd onwijs verdrietig. Soms was het midden mei en wilde ik alleen maar huilen terwijl ik niet wist waarom. Tot ik door had dat het kwam dat het ‘de’ maand was.
Dus wanneer iets in het heden lijkt op iets uit het verleden, kan je zenuwstelsel automatisch reageren. Nog voordat jij bewust hebt nagedacht over wat er gebeurt. Je lichaam geeft signalen af omdat je je ooit zo voelde.
Wil je begrijpen wat er onder je patroon ligt? Lees dan ook deze blog: Waarom blijf ik vastlopen in mijn leven?
Verwerking betekent niet dat je het verhaal begrijpt wat je hebt meegemaakt. Je hebt het eerst te doorvoelen, aan te kijken. Je emoties te laten stromen en vervolgens hier veiligheid in te vinden. De veiligheid vind je door nieuwe neurale paden aan te maken in je hersenen. Dat zijn verbindingen tussen gedachten, emoties en gedrag. Hoe vaker een pad wordt gebruikt, hoe sterker het wordt.
Wanneer je vroeger bent afgewezen of gepest, kan je brein een patroon ontwikkelen zoals:
Elke keer dat je in een situatie komt die dat gevoel oproept, loopt je brein automatisch weer over datzelfde pad. Dat is waarom je soms zo sterk kunt reageren op iets kleins. En dat kan al zijn dat je ergens dezelfde klok ziet hangen als toen je gepest werd. Of dat je vol in de ankers gaat als je iemand hoort fluiten omdat je vanuit je kindertijd hebt geleerd dat fluiten alleen gebeurd wanneer iemand boos is.
Dus je reageert niet alleen op het moment van nu. Je reageert op alle eerdere ervaringen die eraan gekoppeld zijn.
Je brein zoekt altijd bevestiging voor het verhaal dat je gelooft. Wanneer je diep van binnen denkt:
Dan gaat je brein automatisch situaties selecteren die dat verhaal bevestigen. Het wilt bewijs hebben. Dat doe je niet bewust, dat gebeurd allemaal onbewust. Het zoekt naar een moment waarop iemand je niet begrijpt –> bewijs. Een afwijzing –> bewijs. Een ongemakkelijk gesprek –> bewijs.
Zo lijkt het alsof je verleden zich blijft herhalen.
Het mooie van ons brein is dat het plastisch is. Het is te sturen. Dit noemen we neuroplasticiteit. Neuroplasticiteit betekent dat je hersenen nieuwe verbindingen kunnen maken. Alles waar je aandacht aan geeft en wat je vaak doet, wordt sterker. Wat je niet meer gebruikt, wordt zwakker.
Je brein werkt efficiënt. Dus wanneer je nieuwe ervaringen creëert, kan je brein langzaam nieuwe paden bouwen. Paden waarin het wel veilig voelt om jezelf te zijn.
Wanneer je getriggerd wordt door je verleden, reageert vaak een oude versie van jezelf. Een versie die ooit heeft geleerd hoe ze zichzelf moest beschermen. Die versie denkt: Ik moet
Maar er is ook een nieuwe versie van jezelf. Een versie die stap voor stap leert dat het anders kan.
De nieuwe versie:
De nieuwe versie heeft geleerd dat ze kan blijven staan terwijl ze iets voelt.

Wanneer een trigger oude gevoelens terugbrengt, kun je je brein helpen een nieuw pad te kiezen.
1. Herken de trigger
Zeg tegen jezelf: dit is een oude reactie.
2. Voel wat er gebeurt
In plaats van het weg te duwen, laat je de emotie er even zijn.
3. Herinner jezelf aan het verschil tussen toen en nu
Je lichaam reageert op iets uit het verleden, maar je bent nu in een andere situatie.
4. Kies een (kleine) nieuwe reactie
spreek je mening uit
geef je grens aan
blijf authentiek
Elke nieuwe reactie geeft je brein een ander bewijs.
Copyright © Het is je Gelukt