Misschien voel je je vastlopen in je leven, jezelf kwijt of dat je niet durft te kiezen.
Je doet je best, maar telkens beland je weer op hetzelfde punt.
Het innerlijke werk heb je gedaan en doe je nog steeds.
Je leest, schrijft, voelt, praat.
En eigenlijk weet je allang waar het vandaan komt.
Wat je wilt? Dat weet je ook heel goed.
Ondanks al je pogingen beland je steeds weer op hetzelfde punt.
Soms ga je iets vooruit, en na een tijdje sta je toch weer precies op dezelfde plek.
Het lukt gewoon niet. Het gevoel van Ik zit vast komt telkens terug. En dit is vaak het moment waarop je denkt: “Waarom lukt het mij niet?”

Dat “iets” voelt enorm frustrerend. En kan ook je zelfvertrouwen en zekerheid aantasten. Waardoor je het idee kan krijgen: Ik ben mezelf kwijt.
Alsof er iets mis is met jou. Maar dat is niet zo.
Je systeem (je lijf, je brein, je cellen etc.) heeft een bepaalde programma dat steeds op de achtergrond actief is.
Het programma waar je nu in leeft. Dat is bekend en voelt veilig.
En veiligheid is voor je brein belangrijker dan geluk.
Dus alles wat nieuw, spannend of onbekend is, zelfs als het beter is,
voelt automatisch onveilig voor je systeem.
Met het begin lukt het je misschien op wilskracht, maar wanneer je emmer van wilskracht op is,
val je terug in oud gedrag.
Je systeem doet wat het altijd heeft gedaan, je beschermen tegen het onbekende.
Je kan het vergelijken met het willen kopen van een nieuwe auto.
Welk merk, type, kleur, accessoires etc. je wilt weet je precies.
En opeens, overal waar je kijkt, zie je precies die auto. Dat doet je brein.
Neurowetenschap noemt dit het reticulair activeringssysteem (RAS), het filtersysteem dat bepaalt wat jij bewust waarneemt.
Alles wat voor jou belangrijk is, krijgt prioriteit in je aandacht.
Je hebt je brein een opdracht gegeven: “Dit is belangrijk, laat het me zien.”
En dat doet het.
Zodra je dus iets belangrijk maakt, gaat je brein het filteren, herkennen en bevestigen.
Het zoekt bewijs. In dit geval van de auto: Já, de auto bestaat.
En zo werkt dit ook op andere lagen.
Je brein zoekt bewijs van wat jij gelooft.
Als jij (onbewust) gelooft dat je niet goed genoeg bent, dat je altijd tekortkomt of dat mensen je teleurstellen, dan zoekt je brein daar constant bewijs voor. En zo is het cirkeltje weer rond en heb je opnieuw het gevoel dat je vastloopt in je leven.

Je brein verzamelt bewijs. Bewijs dat het klopt dat:
de cijfers op de weegschaal geven je weer een teleurstellend gevoel.
Elke hap lijkt zich x4 vast te zetten op je billen.
Je zegt tegen jezelf dat je alles al geprobeerd hebt, dat jouw lijf anders werkt.
En diep vanbinnen heb je het eigenlijk al op gegeven. Het lukt je toch niet. Dus dan toch maar…. Zo blijft je brein dat oude verhaal afspelen: “Afvallen lukt mij gewoon niet.”
voelt dat het nooit genoeg is.
hebt het idee dat anderen gelukkiger, zelfverzekerder en succesvoller zijn.
vergelijkt jezelf, zelfs met mensen die je niet eens echt kent.
wuift elke keer dat je een compliment krijgt weg. Je voelt het niet.
blijft bewijzen verzamelen dat jij tekortschiet.
brein houdt je klein, omdat het denkt dat jij gewoonweg niet goed genoeg bent.
Mensen die even dichtbij komen, maar nooit echt blijven.
Je zegt dat je goed bent alleen, maar diep vanbinnen verlang je naar verbinding.
Toch durf je je hart niet volledig open te zetten, uit angst voor nog een teleurstelling.
Je brein zegt: “Zie je wel, liefde doet alleen maar pijn.”
En dus sluit je jezelf al een beetje af, nog voor iemand je echt kan raken.
“Hop, aan de slag. Je doet niet genoeg.”
Zo ga je maar weer wat doen, want actief bezig zijn is fijner dan rusteloosheid.
Je hoofd bedenkt allemaal to-do’s terwijl je eigenlijk het liefst even tijd en ruimte voor jezelf hebt.
En je brein koppelt jouw waarde aan alles wat je presteert en dus kun je niet stoppen.
“Dit keer lukt het.”
Maar zodra het leven druk of zwaar wordt, val je terug in oud gedrag.
Je voelt je schuldig dat je “weer op hetzelfde punt staat.”
En je brein fluistert: “Zie je wel, ik wist het. Jij verandert niet.”
Dat stemmetje klinkt zó vertrouwd, dat je bijna vergeet dat het niet de waarheid is.
bang bent om te veel te zijn.
zegt wat veilig voelt, lacht op het juiste moment, en houdt je echtste zelf binnen.
Thuis plof je sacherijnig op de bank omdat je het helemaal niet zo leuk vond.
denkt: “Misschien ligt het aan mij, misschien ben ik gewoon moeilijk.”
verlangt naar verbinding, maar bouwt ondertussen muren van voorzichtigheid.
brein herhaalt het oude script: “Als ik mezelf laat zien, word ik afgewezen.”
En zo blijf je vastzitten in dezelfde situatie, gevoel, patroon, denkwijze.
Je brein laat dus zien wat past bij het verhaal dat je gelooft.
Dus je kunt alles begrijpen, analyseren en doorzien. Maar zolang je systeem geen nieuw bewijs heeft, verandert er niets. Je brein gelooft geen woorden. Het gelooft ervaringen.
Wanneer jij steeds opnieuw ervaart dat:
– je terugvalt
– het spannend wordt
– je stopt
Dan wordt dát het bewijs.
En zo lijkt het alsof je vast zit. Terwijl je eigenlijk wacht op veiligheid in het nieuwe.
En dat is goed nieuws, wat wat ooit is geprogrammeerd, kan altijd opnieuw geprogrammeerd worden.
Het mag alleen op een andere manier gaan dan dat je nu hebt gedaan.
Je mag je brein programmeren dat het veilig is om anders te kijken.
Let me tell you how.
Je brein doet wat jij het vertelt te doen.
Ook als dat verhaal niet helpend, oud, zwaar of achterhaald is.
Zodra jij nieuwe informatie geeft in woorden, emoties, energie en ervaring gaat het zich herschrijven.
Je laat je system ervaren: Dit is nieuw én ik ben veilig.
Dat is neuroplasticiteit.
Dé manier van herprogrammering. Je hersenen nieuwe verbindingen laten maken waardoor je je veilig voelt bij verandering.

Wanneer je dit eenmaal weet toe te passen, kan je niet meer anders. Wil je niet meer anders.
Ik noem het ook wel het spel tussen je 2 oren. En als je dat spel doorhebt, kan je alle kanten op.
Want je zat nooit vast. Je was alleen op zoek naar bewijs dat dat zo was. Ontdek de eerste stap van het spelletje in deze blog.
Iets wat je graag wilt veranderen, iets waar je steeds bewijs tegen vindt.
Misschien is het je lichaam, een overtuiging, meer rust.
Of eindelijk dat gevoel van vrijheid waar je al zolang naar verlangt.
Zie voor je dat het al gelukt is.
Hoe loop je? Beweeg je?
Wat straal je uit? Waar focus je je op?
Hoe is je ademhaling?
Wat gebeurt er met je houding?
Welke gedachtes heb je?
Voel die subtiele verschuiving, dat is energie die zich herprogrammeert.
“Hoe zou ik vandaag handelen als dit al mijn werkelijkheid was?”
Misschien eet je anders, beweeg je met meer plezier, spreek je met lievere woorden tegen jezelf.
Kies één klein ding dat bij die versie van jou hoort en doe het vandaag.
Je hoeft niet te wachten tot het “echt” is.
Want je brein gelooft wat jij het laat ervaren.
Laat het dus nu al bewijs verzamelen dat het kán.
Het is met het begin even ‘trainen’ om je af te stemmen alsof het al gelukt is.
Maar hiermee train je dus je systeem dát het veilig is. Vertrouw erop dat je brein nu nieuw bewijs gaat zoeken, bewijs dat het lukt, dat het veilig is,
dat jij het mag zijn.
Zo leert je brein:
“Het kan. En ik overleef dit.”
Je zit vast omdat je systeem veiligheid zocht.
Voel je dat je vastloopt in je leven, jezelf kwijt bent of steeds niet durft te kiezen? Dan begint verandering niet bij begrijpen, maar bij verschuiven. Vanuit je lijf, energie en in het echte leven.
Wil je hier dagelijks in begeleid worden? Download gratis een korte activatie meditatie.
Tijdens deze meditatie train je je brein om vandaag al te denken, voelen en handelen vanuit de versie van jou die wél vrij is.
Je brein zoekt altijd bewijs.
Laat het vanaf vandaag alleen bewijs vinden van jouw groei, niet van je beperking.
Copyright © Het is je Gelukt