Hoe kom ik van mijn onzekerheid af?

Wat écht werkt en waarom de meeste aanpakken tekortschieten?

Een klant zat naast me met haar kop thee in haar handen. Ze vertelde dat ze al eerder therapie had gehad over onzekerheid. Ze al van alles geprobeerd. Positief denken, journalen, affirmaties opzeggen voor de spiegel. En met name dat laatste vond ze echt verschrikkelijk. Nooit voelde het als écht kloppend. En zo kan je nog wel jaren elke dag voor de spiegel staan, maar zolang je je gevoel er niet in kan meenemen, zal het echt niet gaan veranderen. Wat wel helpt? Lees verder en ontdek wat er wél voor zorgt dat onzekerheid op de achtergrond verdwijnt…

Waarom onzekerheid aanpakken vanuit je hoofd niet genoeg is

De meeste manieren om onzekerheid aan te pakken zijn gericht op denken. Je leert je gedachten herkennen, je herschrijft ze, je oefent in zelfcompassie. Dat zijn geen slechte dingen. Maar ze missen de helft van het verhaal en daarmee ontbreekt er een deel.

Onzekerheid is geen gedachte. Het is een toestand van je zenuwstelsel. Het zit opgeslagen als een lichamelijke ervaring, niet als een bewuste overtuiging die je kunt herschrijven. Daarom kun je op maandagochtend precies weten dat je goed genoeg bent, en op dinsdagmiddag, als iemand een kritische opmerking maakt, toch volledig instorten. Lees in deze blog waarom je systeem terugvalt: Waarom ben ik zo onzeker.

En jouw systeem leert niet van woorden. Het leert van ervaringen. En zo’n kritische opmerking doet veel meer dan een positieve opmerking. Eén kritische opmerking moet wel tientallen positieve opmerkingen tegenover staan om het gevoel weer gelijk te krijgen.

Wat er werkelijk nodig is om onzekerheid aan te pakken

Je zenuwstelsel heeft één ding nodig om te veranderen, en dat is veiligheid voelen in het nieuwe. Die veiligheid creëer je niet door meer begrip of motivatie.

Zolang de onzekere versie van jou de enige is die je systeem kent, blijft het daar naartoe terugkeren. Het onbekende, hoe fijn het ook klinkt, voelt als gevaar voor je systeem. En gevaar vermijdt je brein liever dan dat het gelukkig wordt. Dat is de kern van neuroplasticiteit: je hersenen maken nieuwe verbindingen aan op basis van herhaalde ervaringen. Niet op basis van inzichten.

Wat dit betekent in de praktijk: je kunt onzekerheid aanpakken door je systeem stap voor stap te laten ervaren dat het anders kan. Dit doe je niet in één grote sprong maar in kleine momenten die stapelen.

Wat te doen tegen onzekerheid

Er zijn drie verschuivingen die ik keer op keer zie werken bij de vrouwen met wie ik werk. De eerste verschuiving is het stoppen met vechten tegen de onzekerheid. Zolang je er tegenin gaat, geef je het aandacht en energie, je voedt het. Ga er niet mee in gesprek. Merk het op en ga verder.

De tweede verschuiving is bewijs zoeken van wie je nu al bent zonder de onzekerheid. Er zijn momenten te vinden waar je er even niet aan denkt of waar je niet het gevoel hebt van onzekerheid. Dus ontdek op welke momenten jij gewoon jezelf bent, zonder dat je iets hoeft te bewijzen? Hoe voelt dat? Dat gevoel is het startpunt, niet het eindpunt.

De derde verschuiving is één ding doen per dag vanuit de vrouw die je wilt zijn, niet vanuit de vrouw die iets moet compenseren. Één keuze, één moment, één keer nee zeggen, één keer rust nemen zonder schuldgevoel. En merk op dat je het overleeft. Dat is nieuw bewijs voor je systeem. Hoe onzekerheid eruit ziet in je leven lees je in de blog: Zo zien een onzeker leven eruit.

Dat is hoe je onzekerheid aanpakt van binnenuit. Niet door het weg te werken, maar door er iets naast te zetten dat sterker wordt.

Hoe lang duurt het voordat onzekerheid overgaat?

Dat is de vraag die bijna iedereen stelt, en het eerlijke antwoord is dat het afhangt van hoe diep het patroon zit, hoe lang het er al is én hoe meer jij je verbindt met de versie die vertrouwen heeft. Waarbij je elke dag bewijs verzameld dat je genoeg bent.

Als je wilt beginnen met dat proces, is Het Ontbrekende Stukje een goede eerste stap. Het legt uit hoe je systeem werkt, waarom je terugvalt in onzekerheid ook als je het begrijpt, en hoe je de eerste echte verschuiving maakt.

Veel gestelde vragen

Werkt positief denken tegen onzekerheid?

Positief denken helpt tijdelijk, maar verandert het onderliggende patroon niet. Je zenuwstelsel heeft ervaringen nodig, geen nieuwe gedachten. Positief denken zonder lichamelijke verankering is symptoombestrijding.

Moet ik therapie volgen om van mijn onzekerheid af te komen?

Niet per se. Therapie kan helpen, maar de kern van verandering zit in het opdoen van nieuwe ervaringen die je systeem laten voelen dat het anders kan. Dat kan op veel manieren.

Kan onzekerheid terugkomen nadat je eraan hebt gewerkt?

Ja, dat kan. Vooral in nieuwe of stressvolle situaties. Dat is geen teken dat je iets fout doet. Het is een teken dat je systeem even terugvalt op wat het kent. Hoe meer nieuw bewijs je hebt verzameld, hoe sneller je terugveert.